فرهنگ رجال ادواری هیأت دولت

آصفی(سخنگوی دولت): ساز مخالف، تکذیبیه، ایستاده در برابر باد، سخنگوی دو ستاره.

 بیژن زنگنه(وزیرسابق نیرو): اسطوره، مصلح برقی.

پورمحمدی(وزیرکشور): ضریب امنیت، محرم، وزیر خوش لحن، کرمانی بانمک.

ترکان(وزیر اسبق دفاع و راه و ترابری): دفاع آخر، بارانداز، گارد ساحلی.

خاتمی(رئیس جمهور سابق):  مردی با عبای شکلاتی، مبدع گفتگو، چراغی در فراسو، نامه ای برای فردا،

دانش جعفری(وزیر اقتصاد): داروغه.

رمضان زاده(سخنگوی سابق): لسان الدوله، تایه دلسوزتر از دایه، کاسه داغ تر از آش.

روغنی زنجانی(برنامه وبودجه): از هر صد چاقویش یکی دسته داشت، بودجه موجه، رقیب اعلای کرمانشاهی.

سعیدی کیا(وزیر راه و ترابری): درویش، پدربزرگ، مبصر کلاس، شیخ الوزرا، بم ساز.

شافعی(وزیر اسبق): می گویند وزیر تعاون بوده است!

شمخانی( وزیر سابق دفاع): مهندس کشاورزی!، گرمای جنوب، شهاب ادامه دارد، مدافع آبی.

صفار هرندی(وزیر ارشاد): نیمه آشکار کیهان، پرده دار جراید.

عادلی(وزیر اسبق اقتصاد): عافیت، صرافی، حسنک کجایی؟

عبدالله نوری(وزیر اسبق کشور): مدافع آشوب های قانونی، طوفان پس از آرامش.  

عطاالله مهاجرانی(وزیر اسبق ارشاد): مرغ مهاجر، عیالوار، لندن بدون توقف، افسانه.

علی لاریجانی(وزیر اسبق ارشاد): اصطرلاب عشق، آنتن اتوبوسی، مأمور ویژه، هوای تازه.

غرضی(وزیر اسبق پست): لبخند ژکوند، اتصالی.

فاضل( وزیر اسبق بهداشت): طبیب عشق.

فاطمه جوادی( معاون رئیس جمهور): محیط بان، جای خالی ابتکار، از انتصاب های این به اون در.

فلاحیان( وزیر اسبق اطلاعات): حریف گنجی، سایه امنیت، خبره، پرده پوش.

کلانتری(وزیر اسبق کشاورزی): خودکفایی تا ... ، وزیر ورزش دوست.

محسنی اژه ای(وزیر اطلاعات): قاضی راضی، رفیق کرباسچی!

محمد سلیمانی( وزیر ارتباطات و فناوری): استاد راهنما، مأمور اتصالات.

محمود فرشیدی(وزیر آموزش و پرورش): سرمقاله نویس، رسالت سیاسی.

مرتضی حاجی(وزیر سابق آموزش و پرورش): غرفه دار اصلاحات،«سرمایه» و«توسعه فرهنگی».

مصطفی معین(وزیر سابق آموزش عالی): دستاویز، مستعفی، نامزد بی وفا، آن سوی توهم .

موسوی لاری( وزیر سابق کشور): آرامش پس از طوفان، سید نه خندان.

وزیری هامانه(وزیر نفت): آخرین انتخاب، ناخواسته.

ولایتی(وزیر اسبق خارجه):کاشف بورکینافاسو، طبیب کودک، برزخی وزرات وصدارت، حرف مرد .