در سفر به پاريس فرصتي پيش آمد تا از مسجد بزرگ اين شهر ديدن كنم.مسجد پاريس در شرق پاريس قرار دارد.بنا و معماري آن به سبك معماري مساجد افريقا به ويژه تونس و مراكش است.توليت مسجد با مراكشي هاست كه علاوه برتوليت مسجد،امورات جامعه مسلمانان فرانسه را هم اداره مي كنند.در سالهاي اخير پاي سعودي هاهم باز شده وپولهاي كلاني خرج مي كنند.مسلمانان فرانسه عموما مهاجريني هستند كه در دوره هاي استعمار فرانسه بر افريقا به اين كشور مهاجرت كرده و اغلب مليت فرانسوي دارند.اعراب كشور هاي حوزه خليج فارس نيز ظرف ساليان اخير به مدد دلارهاي نفتي مهاجرت رو به افزايشي به پاريس داشته و در محلات متمول نشين سكونت گزيده اند.

محله مسلمانان را هم ديدم شلوغ ،سر زنده و داراي بازار روز فعال و ميوه و اجناس قابل اعتماد به ويژه خوراكي ها. نتيجه هم خريد مقاديري خوراكي مخصوصا گوشت ذبح شده اسلامي بود كه در مدت اقامت مصرف شد.

مسجد پاريس در محله اي زيبا نزديك پارك گياهان (ژاغدن ديوپلانت) واقع است.داراي بنايي زيبا و مناره وگلدسته هاي سبزرنگ كه بر سر در ورودي آن بر تابلويي برنزي نوشته شده:المسجد المعهد الاسلامي بباريس .در ورودي مسجد در همه ساعات به روي بازديد كنندگان باز است وبراي ورود به آن دوسه يورو بايد پرداخت مي شد.

در ضلع پايين مسجد حمام عمومي وخصوصي به سبك و سياق مسلمانان وجود دارد و در بخش ديگري قهوه خانه اي سنتي كه بوي تند غذاهاي عربي آن مشام را قلقلك ميدهد از زيبايي هاي ديگر فضای مسجد است.فضاي سبز داخل و اطراف مسجد هم ديدني است.در نزديكي مسجد به فاصله 500تا700متر پارك گياهان جلوه هاي زيبايي دارد،در  اين پارك انواع گونه هاي گياهي اعم ار درخت و گل و درختچه كاشته شده كه علاوه بر زيباييِ  محققان و دانش پزوهان رشته هاي مرتبط و خيل توريست ها براي بازديد آن وقت می گذارند .

(نمایی از پارک ژاغدن دیو پلانت)

 اگر میدانستم کاندیدای جایزه نوبل اینقدر کم سنگ است شعر ذیل را زودتر نثارش میکردم: زبان حال شاعره ی نگون بخت وهم پیاله ها:
کرکری می خوانم و اینکار ناب آموختم
حرف های مفت بی حدوحساب آموختم

کی زمرغ خوش نوا آ موختم من این نمط
این نوای شوم از بوم وغراب آموختم

لال بودم سال های پیش تر از انقلاب
حال کلی سفسطه , فن خطاب آموختم

من مخالف بوده ام با مردم و با انقلاب
گرچه اکنون جنگ را باانقلاب آ موختم

می رود دریا بآرامی اگر سوی هدف
من مخالف با همه دریا شتاب آ موختم

دیگران چون قطره در دریاومن هستم حباب
روی دریا کف شدن رااز حباب آموختم

بس که با هوشم بگیرم درس از بیگانه من
چون ازینها هم سوال و هم جواب آموختم

تیشه را برداشتن بر ریشه های خود زدن
من به انواع حیل با آب وتاب آ موختم

هست در دستم کتابی کاتبش آنسوی آب
حرف های آبکی را زین کتاب آ موختم

زین کتاب کهنه ی فرسوده ی بی اعتبار
هم شکاف وتفرقه هم انشعاب آ موختم

چون که من می ترسم از دریا وموج وحدتش
آشناکردن در امواج سراب آموختم

مصلحم گویند اما کار من باشد خراب
شیوه ی اصلاح را یعنی خراب آ موختم.

                                                                                                                            تناسب در لفظ و معنی

                    پيشتر در نوشتاري مجمل به مهندسي كلمات در شعر حافظ اشاره اي شده بود در اين مجال قصد بيان گونه اي ديگر از ظرافت ها و دقايق شعر حافظ است . نيازي به توضيح نيست و قابل انكار هم نيست كه شعر حافظ علاوه بر معاني بلند ، دقيق ، عميق و اغلب رندانه؛ از شكل و ظاهري فخيم و استوار از جميع جهات از جمله وزن ، رديف ، قافيه تناسب كلمات ، جملات ، مراعات نظير ، تضاد ، تقابل ، طباق و در كل از همه صناعات لفظي در كنار صناعات معنوي در اوج نمونه هاي ادب فارسي است . به كار بردن كلمات در شعر حافظدقيق و استادانه است و شكي وجود ندارد كه خود مبدع آن بوده و ذهن خلاق و هنرمند او توانسته است به زيبايي كلماتي را در يك مصرع و يا بيت در كنار هم چيدمان كند  چينشي كه تا پیش از او در اين حد از زيبايي وجود نداشته است . گرچه برخي از ابيات و حتي غزليات حافظ الهام گرفته از امثال خواجو و خيام است  امّا اين  نوع استفاده را بايد به حساب تواتمندي حافظ در بهره گيري از مضامين  و الفاظ زيبايي كه ديگران بكار برده اند ارزيابي كرد . توانمندي حافظ در اين زمينه به حدي است كه بهره هاي اندك او از گفته هاي ديگران غباري بر قصر معاني او نمي نشاند .

                   مرور مي كنيم بخشي از زيبايي هاي شعر حافظ در بكارگيري كلمات و واژه های متناسب كه اصطلاحاً به آن مراعات نظير و يا ایهام تناسب گفته مي شود :

               قرار گرفتن كلمات حسن ، خلق ، وفا و يار جنس كلام را ظريف و مطلوب كرده و در مصرع دوم همنشني و هم جنسي انكار و كار نیز بر زيبايي آن افزوده است ...