"کن خموش این دوزخ از "گفتار سبز

یکشنبه بیست و سوم دی 1386

گزارشی از اختتامیه جشنواره موسیقی «ترنم وحدت»

»امروز روز اول دي ماه است، من راز فصل ها را مي دانم و حرف لحظه ها را مي فهمم...» از خانه كه بيرون مي زنم، پاييز آخرين برگ هاي طلايي اش را به زير پاي عابران ريخته است، خش خش خشكيدن برگ و موسيقي باد، سمفوني زيبايي در اين شب سوزناك اما پرستاره بوجود آورده است، شمشادها، كاج ها و سروهاي محوطه مركز همايش هاي بين المللي صدا و سيما بيش از هر چيز ديگري نظرم را جلب مي كند، شاخه شاخه درختان به قنوتي سبز ايستاده اند، شب، پرده ي سياهي به روي آبي آسمان كشيده است، انگار ستاره ها هم مي دانند چه شبي در راه است. چشمك مي زنند و ماه به روي پرده شب گلدوزي شده است. كمي آنطرف تر ساختمان همايش ها با آن معماري مدرن سربرمي آورد، از راهروهاي تودرتو مي گذرم، دعوتنامه ام را مي گيرند و يك بسته به يادبود به دستم مي دهند، و مرا به پله هايي كه به پايين مي ريزند راهنمايي مي كنند، در سالن پذيرايي، ميزها را هنرمندانه چيده اند، گرد هر ميز چند نفر ايستاده اند و گرم صحبت اند، خيلي ها را تا به حال از نزديك نديده ام اما كاملاً آشنا هستند، سمت چپ سالن، ستاد خبري جشنواره مستقر شده، اطلاعات مربوط به جشنواره را از يكي از راهنماها مي گيرم، كاركنان سازمان و عوامل اجرايي جشنواره مدام در آمد و شدند، همه چيز مرتب و جذاب است، از ويژه نامه خواندني جشنواره تا CDهاي اهدايي، از هماهنگي عوامل اجرايي تا خوش رويي آنها و... مركز موسيقي صدا و سيما، امشب مركز مهرباني است. بيخ گوش ستاد خبري، دري سبز به سالن همايش ها گشوده مي شود. مدعوين يكي يكي مي نشينند، كم كم هيچ صندلي خالي اي نمي ماند. طنين دلنواز «سرود ملي جمهوري اسلامي» بلند مي شود، همه به احترامش برمي خيزيم، چه تصوير باشكوهي جلوي چشمان من و دوربين شكل مي گيرد، مي نشينيم. سكوت سرتاسر سالن را درمي نوردد. كلام وحي، تنها صدايي است كه در سكوت جاري مي شود. از زمين كنده مي شوم، براي لحظاتي آسمان به زمين مي آيد، زميني ها آسماني تر مي شوند، به بركت اين كلام حيرت انگيز! عباس سجادي، مجري نام آشناي برنامه پشت تريبون مي آيد، پس از خوشامدگويي، ميهمانان را به شعري مهمان مي كند تا كم كم محيط مهياي اجراي اركستر مركز موسيقي شود، «ايران سرزمين پاكان» به آهنگسازي شهرام منظمي، و رهبري علي بكان و به 13 گويش ايراني به زيبايي اجرا مي شود، درونمايه و محتواي شعر وحدت و همبستگي و ميهن دوستي است، اركستر سرزمين پاكان به گويش مازني، خراساني، آذري، كرمانشاهي، كردي، لري، گيلكي، بلوچي، بختياري و... پژواك دلنشيني از اتحاد ايرانيان را فرياد مي زند. پخش گزارش تصويري فعاليت هاي جشنواره (كليپ) بخش ديگري از برنامه بود كه گوشه هايي از زحمات عوامل اجرايي جشنواره را به تصوير مي كشيد، بعد از پخش اين كليپ، كرم رضا پيريايي رئيس مركز موسيقي و سرود صدا و سيما در پشت تريبون قرار گرفت تا ضمن خيرمقدم، گزارشي از جشنواره را ارايه دهد. تا آن جا که می دانم پيريايي سخنران خوبی است وقتی می بینم متن حرف هایش را به شکل خطابه از رو می خواند، تعجب می کنم، انگار نمی خواهد از توانایی گفتارش استفاده کند و یا شاید میخواهد دیسیپلین یک مراسم رسمی را رعایت کند! پيريايي با اشاره به اينكه: «رقابت پسنديده بخش هاي مختلف رسانه ملي و دغدغه جانماندن» باعث افزايش معدل كاري، مقبوليت رسانه ملي، رشد ميزان مخاطب و ارتقاء استاندارد توليد و پخش شده است» افزود: "در سالهاي اخير همه و همه، حتي منتقدان هم، صدا و سيما را"، «رسانه ملي» مي نامند، اين موفقيت دال بر بلوغ رسانه، ايجاد فضاي چندصدايي، التفات به طبقات مرجع و نظرات كارشناسي و توجه به مقوله ي «مهندسي پيام» در بسياري از برنامه ها شده است» جنس حرف هاي پیریایی رسانه اي است. معلوم است مخاطبانش را به درستي مي شناسد. پيريايي اضافه مي كند: «شعار هوشمندانه امسال، فرصت مطلوبي را فراهم كرد تا عموم هنرمندان به فراخور توان، تعلق و دلبستگي خود به مفاهيم همدلي، يكرنگي و اتحاد ملي در سايه نام بلند و سربلند ايران و نيز، همگرايي و انسجام اسلامي، آثار زيبايي را پديد آورند.» آماري كه رئيس مركز موسيقي و سرود اعلام مي كند درخور توجه است: 441 اثر موسيقايي با محتواي اتحاد ملي و انسجام اسلامي و همكاري 2400 هنرمند در توليد آثار موسيقايي، بخش هاي جنبي، نماهنگ و شعر. سپس دكتر شاهين فرهت، موسيقيدان برجسته معاصر، بيانيه هيأت داوران را قرائت كرد، اهداء جوايز به برگزيدگان و رتبه هاي برتر سالن را سراسر شور و هيجان مي کند. جايزه گرفتن هميشه خوب است! فرهت انساني فرهيخته است. حضور ايشان در جشنواره نشان مي دهد كه داوري آثار در سطح جدي و حرفه اي برگزار شده است. اين موضوع را وقتي از دست اندركاران مي پرسم به يقين بيشتري مي رسم. خانم جوادي مي گويد استاد داود گنجه اي، استاد محمد سرير، استاد درويش رضا منظمي، استاد فرهت و استاد حسين يوسف زماني داوران جشنواره بوده اند، حضور حيرت آوري است! حضور اين اساتيد مي تواند استاندارد و كلاس هر جشنواره موسيقي را تعيين كند. ساعد باقري، شاعر و ترانه سراي شاخص معاصر سخنران بعدي جشنواره ترنم وحدت است باقري را همه به تبحر در كلام و بيان مي شناسند و اتفاقاً موضوع سخن ايشان نقش كلام در موسيقي است. اجراي سمفوني شهيدان خدايي توسط اركستر سمفونيك مركز و به رهبري محمد بيگلري پور و با صداي دل انگيز عبدالحسيني از زيباترين بخش هاي جشنواره است نام بلند و عزيز شهيدان هر فضايي را عطرآگين مي كند وقتي كه اركستر در اوج هماهنگي و هارموني فضايي سراسر معنوي و روحاني پديد مي آورد شعر بي بديل مولانا در گوش جان حاضران جاری می شود که: «كجاييد اي شهيدان خدايي...» بعد از اركستر بخش نماهنگ صداي قلب ايران برنامه ديگري بود كه پيش از سخنراني مهندس سيدعزت ا... ضرغامي رياست محترم سازمان صدا و سيما، ديده و شنيده شد. رياست سازمان صدا و سيما با اشاره به اينكه ذات موسيقي بامعنا و مفهوم اتحاد ملي و انسجام اسلامي،‌پيوندي عميق و ناگسستني دارد؛ گفت: «امروز هيچ توليدي در صدا و سيما بدون موسيقي نيست، حتي بسياري از توليدات عميق معنوي و معارفي، اگر با موسيقي عجين نباشند، از اثرگذاري شان بر مخاطب كاسته مي شود» ديد روشن و صحبت هاي دلگرم كننده رئيس رسانه ملي تحسين هنرمندان را برمي انگيزد. انگار اتفاقي مبارك در راه است، اين را از پژواك سخنان ضرغامي در آينه نگاه اهالي موسيقي به روشني مي بينم. مهندس ضرغامي با اشاره به فعاليت هاي موسيقايي رسانه ملي، پافشاري بر كيفيت آثار و قطعات موسيقي توليد شده در مركز موسيقي و سرود و آمار ارايه شده از فعاليت هاي موسيقايي را دلگرم كننده خواند و گفت: جلسات متعددي در سازمان بطور هفتگي برگزار مي شود كه در آن سياست هاي بخش موسيقي در حال بررسي مجدد است. رياست سازمان صدا و سيما با تقدير از اساتيد و بزرگان موسيقي كه با رسانه ملي همكاري دارند، از هنرمنداني كه متعهدانه در راستاي شعار سال به خلق آثار زيبا و ماندگاري پرداخته اند، تشكر و قدرداني كرد. بعد از سخنراني مهندس ضرغامي كه با تشويق حاضران همراه بود، برگزيدگان جشنواره تنديس جشنواره و لوح خود را از رياست سازمان، رئيس مركز موسيقي و سرود، استاد مصطفي كمال پورتراب، استاد هوشنگ ظريف،‌استاد شاهين فرهت و آقاي صوفي معاونت برنامه ريزي و نظارت سازمان دريافت كردند. آخرين بخش اجراي جشنواره ترنم وحدت اجراي زيبا و دل انگيز حسام الدين سراج با همراهي فريوسفي و فرهمند بود، اين گروه وقتي بر روي سن كنار هم قرار گرفتند در پس زمينه و دكور تصويري از دماوند و نمادهاي متعددي از شهرها و استان هاي مختلف قرار داشت، گویی سراج با صداي سوزناك و خاطره انگيزش بر بلندي دماوند ايستاده بود و شكوه شعر و موسيقي ايراني را تحرير مي كرد تا جشنواره ترنم وحدت با تجسمي از با هم بودن و همبستگي در حافظه ي تك تك حاضران ثبت شود.

برای خواندن سخنرانی کرمرضا پیریایی رئیس کوشا و هم استانی مرکز موسیقی و سرود صدا و سیما اینجا کلیک کنید.

نوشته شده توسط والی زاده در 5 بعد از ظهر | لینک ثابت •

شنبه پانزدهم دی 1386

گفتاري كوتاه درتاریخ سیاسی لرستان

پژوهشهای قومی/طرهان

اشاره:

تاریخ سیاسی لرستان مشوش و پریشان است. این پریشانی بیش از آنکه نتیجه طایفه گری یا طفیلی گری باشد، مرهون ستم هایی است که حکومت های جابر بر این خطه مظلوم روا داشته اند. گویی حاکمان همواره منافع خویش را در نا امنی این منطقه جسته اند. آنچه در زيرمی آید اشارتی است به وضعیت لرستان در دوره قاجاریه تا از معبر آ ن شناختی اجمالی از پیشینه سیاسی این بخش از کشور فراهم آید.

بعد از فوت کریم خان زند اختلافاتی که در سلسله زندیه پیش آمد مانع از آن شد که زندیه بتواند حکومت را در دست بگیرد، از این رو آغامحمدخان با شکست قطعی زندیه حکومت را از آن قاجاریه کرد، وی از جمله شاهانی متعصب و البته مستبد در حکومت داری بود اما مدت زیادی حکومت نکرد و جانشینان وی چون لیاقت و شایستگی اداره حکومت مرکزی را نداشتند دیری نگذشت که زمام امور در داخل از دست آنها خارج شد و از طرفی جنگ های ایران و روس و اقدامات مداخله جویانه ی انگلیس ها و... باعث شد که مملکت دچار آشفتگی شدید گردد.

در عصرقاجار لرستان بسیار آشفته بود و هر خانی در هر ده و دهستانی برای خود فارغ از حکومت مرکزی خیر و شر و نیک و بد و مردم را در ید قدرت خود داشت، جنگ های داخلی لشکرکشی های بی امان، برادر کشی های پی درپی بر لرستان مانند بسیاری از نقاط کشور سایه ی شوم خود را افکنده بود.

جنگ نظر علیخان امرایی در طرهان علیه والی پشتكوه و کشت و کشتارهای آن زمان یکی از جنگهای بیهوده ای بود که مردم لرستان چند سالی درگیر آن بودند.

لشکرکشی وی از کوهدشت به سمت سلسله و تدارک جنگ با مهر علیخان و وقوع جنگ معروف به تپه گریران را نیز از این جمله می توان نام برد که در نهایت چیزی جز كشتار در هر دو سپاه و شكست نظر علیخان و اسارت وی بدست طرف مقابل نتیجه ای در بر نداشت.

جاه طلبی های سالارالدوله شاهزاده قاجاری که در آن زمان به جهت بسیج عشایر و ایلات لرستان، ایلام و کرمانشاه داماد نظر علیخان شده بود از دیگر اتفاقاتی است که لرستان را در آن زمان درگیر خشونت و جنگ و درگیری کرد، کسروی در تاریخ هجده ساله آذربایجان چنین آورده است:

«لران و کردان که نام مشروطیت را به بدی شنیده و آن را دشمن می دانستند و خواه و ناخوه هوادار محمدعلی میرزا بودند و سالارالدوله را از بیش می شناختند از شنیدن اینکه آن به ایران بازگشت و این به یاری او می شتابد به جنبش آمده گروه گروه به سالارالدوله می پیوستند به ویژه که نوید تاخت و تاراج شهرها نیز در میان بود و خودکوشش بی مزدی نبود، داودخان کلهر با سه پسر خویش و نظر علیخان پیشکوهی و سردار اشرف پشتکوه از کسان نامداری بودند که هر یک با استعدادی نزد وی شتافتند....

گفتنی است در این زمان نظر علیخان پدر زن سالارالدوله محسوب می شد. بالاخره با وجود تدارک قوای سنگین متشکل از ایلات لر و کرد سپاه سالارالدوله در ساوه شکست خورد و سپاهیان شکست خورده به موطن خود بازگشتند.

اما این شکست نتوانست منجر به ایجاد یک حکومت تابع دولت مرکزی شود و لرستان همچنان سال های هرج و مرج خود را سپری می کرد.

حملات و یورش های رضاخان میرپنج برای آرام کردن لرستان از سال 1304 شروع شد. در همان سال اولین گروه ژاندارم های سوئیسی در دروازه خرم آباد قتل عام شدند. و سرلشکر امیر طهماسبی که به ظاهر برای بازدید از خوزستان وارد لرستان شده بود بدست لرها کشته شد.

(ماجرای لشکرکشی شاه بختی که خود مجال مفصلی می طلبد در همان سال آغاز گردید،) اقدامات سرکوبگرانه رضاشاه نه تنها نتوانست به آرامش لرستان بینجامد بلکه باعث درگیریهای بیشتری شد تا جایی که با نفوذ و تهدید برخی خوائین علیه همدیگر چهره ی جدیدی از نفاق و برادرکشی را در میان استان ترویج داد. بدین ترتیب رضاشاه از آشفته بازار لرستان نهایت استفاده را برد و دشمنان خود را بوسیله برخی لرستانی های هم پیمان از بین برد و در نهایت همان دوستان را هم راهی زندان کرد و با ترفندهای دوستی از سر راه برداشت.»1

اعدام سران طوایف بیرانوند در بروجرد، اعدام یوسف خان امیربهادر، بزرگ طایفه نورعلی در همدان و... از این جمله اند. از دیگر جنگ هایی که در آن زمان به وقوع پیوست و باعث کشتار وسیع و در واقع برادرکشی بین لرستانی ها شد، می توان جنگ دولتمرادخان زیدعلی از ایل بیرانوند در کوه کور (کبیرکوه) جنگ علی محمدخان پسر نظرعلی خان در توه خشکه طرهان و.... نام برد که تنها ثمره آن جنگ ها که نصیب رضاشاه قداره بند شد اين بودکه با سیاست تفرقه ایلی توانست بسیاری از دشمنان خود را از میان بردارد.

نزاعهای خونین طوایف و ایلات لرستان با همدیگر و با حکومت های مرکزی یک روی سکه ازگذشته ناآرام لرستان بلکه مناطق مختلفی در غرب کشور است. روی دیگر این سکه سازش اغلب خوانین و بزرگان طوایف و ایلات با حکومت مرکزی به ویژه پس از روی کار آمدن دوره ی پهلوی است. خوانینی که در دوره ای به هیچ روی سر سازش با حکومت های مرکزی نداشتند و نفرات و تفنگچی های خود را به قربانگاههای خونین جنگ با حکومت های مرکزی می فرستادند دیری نپایید که خود و فرزندانشان از مجالس شورای ملی و مناصب حکومتی چون شهرداری و بخشداری و حکمرانی ولایات سردرآوردند. برخی فرزندانشان را برای تحصیل روانه ممالک اروپایی کردند برخی دیگر با پذیرش منصبی چون بخشداری در ولایاتی دور و نزدیک در صف حکومتیان ایستادند و برخی به عنوان عوامل حکومت در مناطق خود ماندگار و به خدمت حکومت های مرکزی درآمدند. این دو روی سکه از آنچه که به واسطه حاکمان و خوانین منطقه بر سر مردم آمده به يقین زوایای متنوع و داستانهای شیرین و شنیدنی بسیاری را در خود پنهان کرده که نیازمند واکاوی و کنکاش در پیرامون خود است. منطقه طرهان از جمله مناطقی است که به خوبی می توان آثار این دو روی سکه را بر پهنه ی آن جستجو کرد. امید که مجالی فراهم شود تا یافته ها یی که عموما بر پایه تحقیقات محلی واغلب شفاهی به دست آمده در دسترس علاقمندان قرار گیرد.

______________________________________________

1)کسروی، احمد، تاریخ هیجده ساله آذربایجان، امیرکبیر، 1346.

نوشته شده توسط محمدزاده در 10 قبل از ظهر | لینک ثابت •

سه شنبه یازدهم دی 1386

بدون شرح

نظر شما چیه؟

نوشته شده توسط محمدزاده در 5 بعد از ظهر | لینک ثابت •

دوشنبه سوم دی 1386

متولد ماه دی

شايد براي دوستانم جالب باشد:

1-در سوم ديماه 1347متولد شده ام.

2-در سوم ديماه 1363در جريان جنگ تحميلي تير خوردم.

3-در ديماه 1366 وارد تربيت معلم لاهيجان شدم.

4-در سوم ديماه 1375 زادگاهم كوهدشت را به اتفاق خانواده ترك كردم.

5-در سوم ديماه 1380پس از انتقال از اموزش وپرورش اولين روز كارم را

در سازمان صدا وسيما آغاز كردم.

6-در ديماه 1380 اولين كتابهايم با عناوين:گفتگويي در فراسوي زمان با امام

علي(ع)و تك بيت هاي حافظ از سوي انتشارات افلاك منتشر شد.

7-در ديماه 1385 براي اولين بار به كشورهاي امارات(دبي) سنگاپور واندونزي

(جاكارتا)سفر كردم.

8-در سوم ديماه 1386 (امروز) آغاز چهل سالگي ام رابه جشن كه نه

بلكه به تفكري اندوهناك نشسته ام.

و دهها اتفاق كوچك و بزرگي كه در ديماه اين همه سال برمن گذشته است.

راستي امشب ميلاد حضرت مسيح است .كريسمس مبارك ، به ويژه بر

هموطنان مسيحي و همه مسيحييان آزاده ي جهان.

نوشته شده توسط محمدزاده در 2 بعد از ظهر | لینک ثابت •

یکشنبه دوم دی 1386

اصیل یا اصالت؟

بی هیچ تعارفی ازبه کاربردن اصطلاح"خانواده های قدیمی و اصیل خرم آباد" بدم می آید.
آیا اقوام ساکن خرم آباد از شهرهای دیگر و یا مناطق دیگر کشور به این استان آمده اند؟
آیا سابقه مدنیت شهری در خرم آباد به معنای امروزی بیشتر از چند دهه است؟
آیا قبول ندارید که اتفاقا بسیاری از ساکنان قدیمی شهر خرم آباد خانواده های مهاجر از اراک و آشتیان و همدان و ملایر و بروجرد و یا اقلیت های دینی هستند؟
آیا قبول ندارید که رفتار عشیره ای در همه طوایف از جمله لر زبان و لک زبان وجود داشته و ربطی به هیچ کدام از این دو نوع گویش به طور خاص وجود ندارد.
آیا قبول ندارید که احتمالا کسی که منکر نظام طایفه ای می شود خود فاقد ریشه ایلیاتی و غیر بومی است؟
آیا اتفاقا صفات خوب ایلیلاتی و غنای آن باعث فخر فرهنگی ما نیست.
و آیا معنی اصیل "اصالت " نیست؟ ارجاع اصالت به محل زیست است یا غنای فرهنگی؟
باید بپذیریم که طرح این موضوعات انحرافی و غلط انداز است. مشکل خرم آباد گویش لکی و لری و یا تفاوت مهاجرت قبل از دهه پنجاه یا بعد از آن نیست بلکه نهادیه نشدن اصول شهروندی است.
اصل مدنیت و اصول شهروندی هم قرار نیست ظرف دو دهه اصلاح شود. این موضوع نیاز به فعالیت گسترده فرهنگی دارد. آیا براستی در پایتخت کشور پس از دویست سال سابقه شهری چند درصد به مفهوم واقعی کلمه "شهروند "داریم؟

نوشته شده توسط والی زاده در 4 بعد از ظهر | لینک ثابت •

یکشنبه دوم دی 1386

گزارش تصویری "جشنواره ترنم وحدت"

جشنواره موسیقی ترنم وحدت در شامگاه اول دی ماه در سالن همایش های بین المللی صداوسیما برگزار شد.

در اين مراسم کرمرضا پیریایی رييس مركز موسيقي و سرود سازمان صدا و سيما بر ضرورت تدوين و ابلاغ سند راهبرد ملي موسيقي تاكيد كرد و در عين حال گفت: ‌هم اكنون شوراي عالي انقلاب فرهنگي، « كار گروهي» را موظف به نگارش اين سند كرده است كه ماحصل آن بايد موجب وحدت رويه و تعامل مطلوب همه مجموعه‌هاي دست‌اندركار موسيقي كشور باشد.

در اين مراسم هنرمنداني چون لوريس چكنواريان، شاهين فرهت، محمد سرير، ساعد باقري، مصطفي كمال پورتراب ، درویش رضا منظمی و دوستان همولایتی از جمله استاد سیدفریدقاسمی، داریوش نظری، داود یاراحمدی، هوشنگ حبیبی، علی صارمیان ،محمد جعفر محمدزاده ،علی کورانی و البته دخترم هانا !حضور داشتند.
در این مراسم اركستر مركز موسيقي و سرود صدا و سيما قطعه ايران سرزمين پاكان را که از ساخته های شهرام منظمی هنرمند توانمند لرستانی است ٬اجرا كرد.

قطعه اجرا شده از سوي اين گروه با مدلاسيون‌هاي مختلف تمام گويش‌هاي زباني و موسيقي مناطق ايران را در خود جاي داد.

كرم رضا پيريايي در این مراسم گفت: در سال‌هاي اخير همه و همه، حتي «‌منتقدين» هم، صدا و سيما را به تسميه حقيقي، « رسانه ملي» مي‌گويند. اين مقبوليت، دال بر بلوغ رسانه، ايجاد فضاي چند صدايي، التفات به طبقات مرجع و نظرات كارشناسي و توجه به مقوله « مهندسي پيام» ، در بسياري از برنامه‌ها به ويژه در توليدات نمايشي است.

وي جشنواره‌ي «ترنم وحدت» را حلقه‌ي اتصال مجموعه‌ي هنرمندان به رسانه‌ي ملي خواند و گفت: جشنواره‌هاي موسيقي، نمايش تابلويي از فعاليت‌ها و خلاقيت‌ها محسوب مي‌شوند و تبيين ارزش‌ها و مفاهيم متعالي در قالب زيباي هنر را در خود گنجانده‌اند.

رييس مركز موسيقي و سرود سازمان صداوسيما، با اشاره بر ضرورت توجه تمام عيار به اقتصاد و معيشت هنرمندان، خاطرنشان كرد: عمده بازار و اقتصاد موسيقي، خارج از نهادها و مجموعه‌هاي فرهنگي است. از اين رو ضرورت دارد سهم بودجه موسيقي كشور در مجموع بحث بودجه‌ريزي فرهنگ و هنر، بازنگري جدي شود تا « موسيقي انديشه مدار» مجال بيشتري بيابد.

آنچه در پی می آید گزارش شتابزده ای از این جشنواره است: